Evlilik birliği, hukukun yalnızca ekonomik veya biçimsel bir kurum olarak değil; karşılıklı sevgi, saygı, sadakat ve yardımlaşma temeline dayanan bir hayat ortaklığı olarak tanımladığı bir kurumdur. Türk Medeni Kanunu’nun (TMK) 185. maddesi, eşlerin “birliğin mutluluğunu el birliğiyle sağlamak, çocukların bakımına, eğitim ve gözetimine birlikte özen göstermek” ile yükümlü olduğunu açıkça hükme bağlamıştır. Bu yükümlülüğün doğal sonucu olarak, eşler arasındaki duygusal bağ koptuğunda; sevgi, saygı, ilgi ve yakınlık tamamen ortadan kalktığında, evliliğin sürdürülmesini beklemek artık hukuken makul kabul edilmez. Peki kocasını sevmeyen kadının boşanma hakkı var mıdır? Sevgisizlik tek başına boşanmaya yeter mi, yoksa mahkeme bu duygusal kopuşun arkasında somut, kusurlu davranışlar arar mı? 2026 yılı itibarıyla Yargıtay’ın istikrar kazanmış içtihatları ve TMK’nın temel ilkeleri ışığında bu soruların yanıtı, hem hukuki hem sosyolojik boyutlarıyla derinlemesine ele alınmalıdır.
Bu yazıda; kocasını sevmeyen kadının başvurabileceği boşanma yolları, evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166) hükmünün kapsamı, anlaşmalı ve çekişmeli boşanmanın işleyişi, kusur ilkesinin pratikteki yansımaları, ispat araçları, nafaka ve tazminat talepleri, velayet düzenlemesi, mal rejiminin tasfiyesi, ihtiyati tedbir uygulamaları ve kadının lehine getirilen koruyucu mekanizmalar tek tek ele alınacaktır. Amaç; salt kanun maddelerini sıralamak değil, gerçek hayattaki uygulamayı, mahkeme refleksini ve davaya hazırlanırken kadının dikkat etmesi gereken stratejik noktaları somut biçimde ortaya koymaktır.
Sevgisizlik Hukuken Boşanma Sebebi Sayılır mı?
Türk hukukunda boşanma sebepleri, TMK’nın 161 ila 166. maddeleri arasında düzenlenmiştir. Bu sebepler iki ana kategoriye ayrılır: özel boşanma sebepleri (zina, hayata kast, suç işleme ve haysiyetsiz hayat sürme, terk, akıl hastalığı) ve genel boşanma sebebi olan evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK m. 166). Sevgisizlik, salt bir duygusal durum olarak özel sebepler arasında sayılmaz. Ancak, eşler arasındaki sevgi ve saygının yitirilmesi, ortak hayatın sürdürülmesini beklenemez hâle getiren olayların hem nedeni hem sonucu olabilir. İşte bu noktada TMK m. 166/1 devreye girer:
“Evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerden her biri boşanma davası açabilir.”
Bu hüküm, mahkemeye iki yönlü bir değerlendirme yapma yetkisi tanır. Birincisi; evlilik birliğinin gerçekten temelinden sarsılıp sarsılmadığı objektif olarak incelenir. İkincisi; ortak hayatın sürdürülmesinin davacı eş için “çekilmez” hâle gelip gelmediği sübjektif ölçütle değerlendirilir. Yani aynı olay, bir evlilik için “tahammül edilebilir” bulunurken bir başka evlilikte boşanmayı haklı kılabilir. Yargıtay’ın yerleşik uygulamasına göre kadının kocasına karşı duyduğu sevgiyi yitirmiş olması, tek başına genel sebep olarak yeterli değildir; ancak bu sevgisizliğin somut davranışlara yansıması (ilgisizlik, nafaka yükümlülüğünü yerine getirmeme, ev hayatından soyutlanma, eşi küçük düşürme, hakaret, soğukluk, cinsel yakınlıktan kaçınma, manevi şiddet) ispatlandığı takdirde mahkeme boşanmaya hükmeder.
Önemli bir nüans şudur: sevgisizliğin kaynağı eşin kusurlu davranışları ise, kadın kusursuz veya az kusurlu konumdadır ve dava şansı yüksektir. Buna karşılık, sevgisizlik tamamen kadının kişisel tercihinden kaynaklanıyor ve karşı tarafın kusurlu bir davranışı bulunmuyorsa, bu durumda kadın TMK m. 166/1’e dayanarak dava açtığında ağır eleştirilerle karşılaşabilir. Çünkü sistem, kusura dayalı bir boşanma rejimidir ve tam kusurlu eşin dava açma hakkı, davanın esastan reddedilmesine ya da en azından tazminat ve nafaka taleplerinin reddine yol açar.
Anlaşmalı Boşanma: En Hızlı ve En Az Zedeleyici Yol
Kocasını sevmediğini hisseden ve evliliği bitirmek isteyen bir kadın için en hızlı, en ekonomik ve en az psikolojik tahribat doğuran yöntem TMK m. 166/3 kapsamındaki anlaşmalı boşanmadır. Bu hüküm, evlilik en az bir yıl sürdüğü takdirde eşlerin birlikte mahkemeye başvurarak ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi suretiyle boşanma kararı alınabileceğini düzenler. Anlaşmalı boşanmanın temel koşulları şunlardır:
Bir yıllık evlilik süresi: Resmi nikâh tarihinden itibaren en az bir yıl geçmiş olmalıdır.
Tarafların hâkim huzurunda iradelerini açıklaması: Avukat aracılığıyla bile olsa boşanmak isteyen eşlerin, mahkeme huzurunda hâkimin sorularına bizzat cevap vermesi gerekir.
Yazılı boşanma protokolü: Velayet, nafaka, tazminat, mal paylaşımı, kişisel eşyalar ve kişisel ilişki gibi tüm hususları içeren bir protokolün hâkim tarafından onaylanması zorunludur.
Hâkimin protokole müdahale yetkisi: Hâkim, çocukların menfaatleri açısından protokolde değişiklik yapılmasını isteyebilir; taraflar bu değişikliği kabul ederse karar verilir.
Anlaşmalı boşanmanın en büyük avantajı, sevgisizliği veya ilgisizliği ispatlamak zorunda kalmadan tek celsede sonuca ulaşılmasıdır. Mahkeme “kim haklı, kim kusurlu” tartışmasına girmez; tarafların özgür iradesini ve protokolün adil olup olmadığını denetler. Kadın açısından özellikle önem taşıyan nokta; nafaka, tazminat ve mal rejimi haklarının protokolde net biçimde güvence altına alınmasıdır. Aksi takdirde, anlaşmalı boşanmanın hızı uğruna kalıcı maddi kayıplar yaşanabilir. Bu nedenle protokolün uzman bir aile hukuku avukatı tarafından kaleme alınması, sonradan açılması güç olan tazminat ve katkı paylarının kaybedilmemesi bakımından kritik önem taşır.
Çekişmeli Boşanma: Karşı Taraf Anlaşmaya Yanaşmıyorsa
Kadın kocasını sevmiyor olsa da koca boşanmayı reddediyor, ya da nafaka, tazminat, velayet konularında uzlaşma sağlanamıyorsa devreye çekişmeli boşanma davası girer. Bu davada kadın TMK m. 166/1 uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını iddia ederek dava açar ve karşı tarafın kusurlu davranışlarını ispatlamak zorundadır. Sevgisizliğin görünür sebepleri burada belirleyicidir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin pek çok kararında, aşağıdaki davranışlar evlilik birliğini temelinden sarsan kusurlu fiiller olarak kabul edilmiştir:
Eve maddi ve manevi olarak ilgi göstermemek, ekonomik şiddet uygulamak.
Eşi sürekli aşağılayıcı sözlerle azarlamak, hakaret etmek, küçük düşürmek.
Cinsel yakınlıktan uzun süreli ve haklı bir gerekçe olmaksızın kaçınmak.
Aile sorumluluklarını yerine getirmemek, eşin hastalığında ya da doğumunda yanında olmamak.
Üçüncü kişilerle uygunsuz ilişkiler kurarak güveni sarsmak (zina boyutuna ulaşmasa dahi).
Eşi ailesinden, dostlarından, sosyal çevresinden koparmaya çalışmak.
Sürekli kıskançlık krizleri çıkarmak, eşin özgürlüğünü kısıtlamak.
Fiziksel ya da psikolojik şiddet uygulamak.
Madde, alkol veya kumar bağımlılığı ile aile düzenini bozmak.
Eşin manevi şahsiyetine saldırı niteliğinde davranışlarda bulunmak.
Bu fiillerin tek bir tanesi dahi, somut delillerle ortaya konduğunda evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı sonucuna ulaşmak için yeterlidir. Çekişmeli davanın temel zorluğu, bu olayların ispat edilmesidir. Mahkeme yalnızca tarafların beyanlarına dayanmaz; tanık ifadeleri, mesajlaşma kayıtları (WhatsApp, SMS, e-posta), ses ve görüntü kayıtları (hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş olmak kaydıyla), darp raporları, sosyal medya paylaşımları, banka hesap dökümleri (ekonomik şiddetin ispatı için), tedavi belgeleri ve psikolog raporları en güçlü delil araçlarıdır.
Kusur İlkesi ve Yargıtay’ın Yaklaşımı
Türk boşanma hukuku, “tam kusurlu eş dava açamaz” ilkesi üzerine kuruludur. Bu kural, kötü niyetle dava açılarak hukuki güvenliğin zedelenmesini önlemeyi amaçlar. Eğer kadın kocasını sevmediği için evlilik birliğini ihmal ediyor, eve gelmiyor, ev işlerini yapmıyor, çocukların bakımına özen göstermiyor ve cinsel yakınlıktan haksız yere kaçınıyorsa; mahkeme bu davranışları kadının kusuru olarak değerlendirir. Karşı tarafın da kusurlu davranışları yoksa, dava reddedilir veya kadın yalnızca üç yıllık fiili ayrılık (TMK m. 166/4) süresinin dolmasını beklemek zorunda kalır.
Buna karşılık, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi 2023/5266 sayılı kararında, “eve bakmaması, ihtiyaçları gidermemesi, sevgisizliğini açıkça ifade etmesi” biçimindeki davranışları erkek eşin tam kusuru olarak nitelemiş; bu davranışların kadının manevi şahsiyetini zedelediği gerekçesiyle boşanmaya, maddi ve manevi tazminata hükmeden ilk derece kararını onamıştır. Bu içtihat, sevgisizliğin yalnızca bir “hissin yokluğu” değil, somut bir “davranış biçimi” olarak hukukun kapsamına girdiğini açıkça göstermektedir. Yani sevgisini kaybeden eş bunu davranışlarına yansıttığında, karşı tarafa boşanma hakkı doğmaktadır.
Yargıtay’ın bir başka istikrar kazanmış görüşüne göre, “kusurun derecelendirilmesi” tazminat ve nafaka taleplerinin değerlendirilmesinde belirleyicidir. TMK m. 174 uyarınca maddi ve manevi tazminat istenebilmesi için davacı eşin kusursuz veya daha az kusurlu olması gerekir. Eşit kusur hâlinde tazminat hükmedilmez. TMK m. 175 uyarınca yoksulluk nafakası bakımından da aynı kural geçerlidir; yoksulluğa düşecek olan eşin, diğerinden daha ağır kusurlu olmaması şarttır. Bu ayrıntı, kadının dava stratejisinde ön plana çıkar: sevgisizliğin sebebi olarak kocasının kusurlu davranışlarını ortaya koyabildiği ölçüde, lehine olan tazminat ve nafaka kapılarını da açar.
İspat Araçları ve Delil Hazırlığı
Çekişmeli davanın kalbinde delil hazırlığı yatar. Sevgisizliğin görünür yüzü olan davranışları ispatlamak için kadının başvurabileceği başlıca araçlar şunlardır:
1. Tanık Beyanları
Aile içi yaşantıya tanıklık etmiş yakın akrabalar, komşular, çocukların öğretmenleri, aile dostları, ortak iş arkadaşları yargı süresince en güçlü delil kaynaklarındandır. Tanıkların yalnızca duydukları olayları değil, bizzat şahit oldukları olayları aktarması beklenir. Yargıtay, “duyuma dayalı tanık beyanları”na sınırlı bir delil değeri tanır; ancak somut olayı bizzat görmüş kişilerin ifadeleri belirleyici niteliktedir.
2. Yazılı ve Elektronik Belgeler
WhatsApp mesajları, SMS’ler, e-postalar, sosyal medya paylaşımları, ses kayıtları (kendi konuşmasının kaydı hukuka uygun kabul edilir; karşı tarafın gizlice kaydedilmesi tartışmalıdır), kredi kartı ekstreleri ve banka dökümleri (ekonomik şiddetin ispatı), darp raporları, hastane belgeleri, polis tutanakları, koruma kararı kararları en sık başvurulan yazılı delillerdir. Bu belgelerin kronolojik bir dosya hâlinde mahkemeye sunulması, hâkimin olay örgüsünü kavramasını kolaylaştırır.
3. Bilirkişi ve Uzman Raporları
Psikolojik şiddet iddialarında psikolog raporları, ekonomik şiddetin boyutunu ortaya koymak için mali müşavir raporları, çocuğun velayetinin tayininde pedagog ve sosyal hizmet uzmanı raporları belirleyici nitelik taşır. Mahkeme gerek görürse re’sen de bu raporları talep edebilir.
4. Hukuka Uygun Olmayan Delillerin Değeri
Karşı tarafın e-posta hesabını izinsiz açmak, telefonuna casus yazılım kurmak, gizlice ev içi kamera kaydı almak hukuka aykırı delildir ve mahkemece dikkate alınmaz. Ayrıca bu eylemler kişisel verilerin korunmasına ilişkin mevzuata aykırılık teşkil ettiği için ceza sorumluluğu da doğurabilir. Bu nedenle delil toplama aşamasında mutlaka avukat danışmanlığı alınmalıdır.
Maddi ve Manevi Tazminat Talepleri
TMK m. 174/1 uyarınca, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen kusursuz veya daha az kusurlu eş, kusurlu eşten uygun bir maddi tazminat isteyebilir. Maddi tazminat hesabında; evliliğin süresi, kadının çalışma durumu, mevcut sosyal güvencesinin kaybı, evlilik içinde elde ettiği sosyal statünün yitirilmesi, eve katkıları, çocukların bakım yükümlülüğü gibi faktörler birlikte değerlendirilir. Maddi tazminatın amacı, kadının evlilik birliği içinde sahip olduğu ekonomik konfor seviyesinin tamamen ortadan kalkmasını engellemektir.
TMK m. 174/2 uyarınca ise boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan taraf, kusurlu olan diğer eşten manevi tazminat talep edebilir. Manevi tazminat, kadının yaşadığı duygusal yıkımın, onurunun ve toplumsal saygınlığının zedelenmesinin parasal karşılığıdır. Yargıtay, sevgisizliğini açıkça beyan eden, eşini başkalarının yanında küçük düşüren, manevi şiddet uygulayan eş aleyhine manevi tazminata hükmedilmesini istikrarlı biçimde uygun görmektedir.
Nafaka: Tedbir, Yoksulluk ve İştirak Nafakaları
Boşanma sürecinde kadın için üç ayrı nafaka türü önem taşır:
Tedbir Nafakası (TMK m. 169)
Dava açılır açılmaz, dava süresince kadının ve müşterek çocukların temel ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla hâkim tarafından re’sen veya talep üzerine hükmedilen geçici nafakadır. Tedbir nafakası belirlenirken, kusur araştırması yapılmaz; tarafların ekonomik durumları ve ihtiyaçları esas alınır. Bu nafaka, boşanma kararı kesinleşinceye kadar devam eder ve kadına ekonomik bir köprü sağlar.
Yoksulluk Nafakası (TMK m. 175)
Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olan ve diğerinden daha ağır kusurlu olmayan eş, geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Yoksulluk nafakası, evlilik birliği sona erdikten sonra kadının asgari yaşam standardını koruyacak güvencedir. “Yoksulluk” kavramı Yargıtay tarafından, “asgari ücret düzeyinde geliri olmamak” ya da “mevcut gelirin temel ihtiyaçları karşılayamaması” biçiminde geniş yorumlanır.
İştirak Nafakası (TMK m. 182/2)
Müşterek çocukların velayeti kendisine bırakılan eş, çocukların bakım, eğitim ve barınma giderlerine diğer eşin gücü oranında katılmasını isteyebilir. İştirak nafakası, çocuk reşit olana, eğitim hayatı devam ediyorsa eğitim hayatının sonuna kadar devam eder. Çocuğun yaşıyla orantılı olarak artan ihtiyaçları nedeniyle TÜFE oranında uyarlama da talep edilebilir.
Velayet ve Çocuğun Üstün Yararı
Velayetin tayininde tek belirleyici ölçüt, çocuğun üstün yararıdır. Mahkeme; çocuğun yaşı, cinsiyeti, eğitim durumu, anne ya da babaya olan duygusal bağı, ebeveynlerin ekonomik ve sosyal koşulları, çocukla geçirilen vakit, ahlaki uygunluk, çocuğun beyanı (idrak yaşına ulaşmışsa) gibi pek çok faktörü değerlendirir. Yargıtay’ın yerleşik içtihadına göre 0-3 yaş arası “ana kucağı” dönemindeki çocukların velayeti kural olarak anneye verilir; sonraki yaşlarda da çocuğun anne ile kurduğu duygusal bağ ve bakım gereksinimi anneyi öncelikli kılar. Ancak annenin sevgisizlik gerekçesini istismar eden, çocukları ihmal eden veya sosyal hayatını çocuğun zararına önceleyen bir tutumu varsa velayet babaya da verilebilir.
Velayet kendisine verilmeyen eş için kişisel ilişki tesis edilir. Hafta sonları, dini ve resmi bayramlar, yarıyıl ve yaz tatilleri için belirli günlerde çocukla görüşme hakkı tanınır. Pandemi sonrası dönemde dijital görüşme (telefon, video) hakkı da yaygın biçimde kararlara yansımaktadır.
Mal Rejimi ve Edinilmiş Mallara Katılma
2002 sonrası evliliklerde yasal mal rejimi “edinilmiş mallara katılma”dır (TMK m. 218 vd.). Bu rejime göre, evlilik süresince eşlerin emek karşılığı edindikleri mal varlığı (maaş, kira gelirleri, ücret artışları, sosyal güvenlik hakları, edinilen taşınmazlar) eşit oranda paylaşılır. Kadın kocasını sevmediği için boşanmak isteyen taraf olsa dahi, evlilik içinde edinilen mal varlığı üzerindeki katkı payı ve değer artışı talep haklarından feragat etmiş sayılmaz. Tasfiye davası, boşanma davasından bağımsız ya da birlikte açılabilir.
Önemli bir nokta: Eşlerden biri, evlilik öncesi sahip olduğu malları (kişisel mallar) tasfiye dışında tutar. Aynı şekilde miras yoluyla veya bağışla edinilen mallar da kişisel mal sayılır. Ancak bu kişisel malların değer artışı veya kira gelirleri edinilmiş mal sayılır ve paylaşıma tabidir. Anlaşmalı boşanma protokolünde mal paylaşımına ilişkin maddenin titizlikle yazılması, sonradan açılması olanaksızlaşan katkı paylarını korur.
İhtiyati Tedbir ve Koruyucu Önlemler
Boşanma davası süresince kadın ve çocukların güvenliğini sağlamak amacıyla pek çok ihtiyati tedbir alınabilir:
Aile konutu şerhi (TMK m. 194): Aile konutu üzerinde tasarrufun engellenmesi, satış veya ipotek tesisinin önlenmesi.
6284 sayılı Kanun kapsamında uzaklaştırma kararı: Şiddete maruz kalan veya kalma riski olan kadın için karakoldan veya aile mahkemesinden uzaklaştırma talep edilebilir.
Mal varlığı üzerinde ihtiyati tedbir: Eşin mal kaçırmasının engellenmesi için banka hesapları, taşınmazlar üzerine tedbir konulabilir.
Geçici velayet ve geçici kişisel ilişki: Çocuklarla ilgili acil koruyucu kararlar.
Tedbir nafakası kararı: Davanın açıldığı andan itibaren bağlanan geçici nafaka.
Bu tedbirler, kadının hem fiziksel hem ekonomik güvenliğini sağlamak için kritiktir. Özellikle 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun kapsamındaki tedbirler, dava açılmadan önce de talep edilebilir ve hızlı uygulamaya konur.
Üç Yıllık Fiili Ayrılık (TMK m. 166/4)
Eğer kadın açtığı boşanma davası reddedilmiş ve karar kesinleştikten sonra üç yıl geçmesine rağmen ortak hayat yeniden kurulamamışsa, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı kabul edilir ve eşlerden birinin talebi üzerine boşanmaya hükmedilir. Bu hüküm, sevgisizlik gerekçesinin tek başına ispat edilemediği davalarda, sabırla beklemek isteyen kadın için bir kurtarma vanası işlevi görür. Üç yıllık fiili ayrılık süresi katı bir biçimde uygulanır; mahkeme bu süre içinde tarafların gerçekten bir araya gelip gelmediğini, ortak hayat girişiminde bulunup bulunulmadığını araştırır.
Anlaşmalı Boşanmaya Yönelmenin Stratejik Avantajları
Kocasını sevmediğini hisseden ve evliliği bitirmek isteyen kadın için anlaşmalı boşanma çoğu zaman en sağduyulu yoldur. Çekişmeli dava ortalama 12-24 ay sürerken, anlaşmalı boşanma genellikle tek celsede sonuçlanır ve 1-3 ay içinde kararla kesinleşir. Anlaşmalı boşanmanın bir başka avantajı, kusur tartışmasının yapılmaması nedeniyle hem tarafların hem de varsa çocukların duygusal hasar yaşamamasıdır. Aile mahremiyeti korunur, tanık gösterilmez, özel hayat duruşma salonuna taşınmaz.
Ne var ki anlaşmalı boşanmanın kalıcı sonuçlar doğurduğunu unutmamak gerekir. Protokolde kabul edilen nafaka miktarı, ileride yalnızca koşullar esaslı biçimde değiştiğinde uyarlanabilir. Velayet düzenlemesi, çocuğun üstün yararı değişmediği sürece geçerliliğini korur. Tazminattan feragat, geri alınamaz. Bu nedenle protokolün uzman aile hukuku avukatı tarafından kaleme alınması, kadının hayatının geri kalanını derinden etkileyecek hatalardan kaçınmanın en güvenli yoludur.
İzmir Aile Hukuku Avukatı ile Süreç Yönetimi
Boşanma kararı, kadının hayatının en hassas dönüm noktalarından biridir. “Kocamı sevmiyorum, evliliği sürdüremiyorum” diyebilmek bile başlı başına büyük bir cesaret gerektirir. Bu kararın hukuki sürece doğru biçimde aktarılması; nafaka, tazminat, velayet, mal rejimi ve koruyucu önlemler gibi çok katmanlı meselelerin doğru strateji ile yönetilmesi, deneyimli bir aile hukuku avukatının rehberliğini zorunlu kılar. Avukat; kadının hangi hukuki yola başvurması gerektiğini, hangi delilleri toplaması gerektiğini, anlaşmalı boşanma protokolünde nelere dikkat edileceğini, çekişmeli davada hangi tanıkları göstereceğini, ihtiyati tedbir taleplerini nasıl şekillendireceğini, mal rejimi tasfiyesinde haklarının nasıl korunacağını birlikte planlar.
İzmir’de boşanma davası süreçlerinde Av. Aydın Aytuğ Hukuk Bürosu, kadın haklarının özenle korunduğu, anlaşmalı boşanma protokollerinin titizlikle hazırlandığı ve çekişmeli davaların stratejik biçimde yönetildiği bir hizmet sunmaktadır. Sevgisizlik nedeniyle boşanma kararı veren her kadın, hukuki sürecin başında profesyonel destek almakla; gelecekte pişmanlık duyabileceği maddi ve manevi kayıpların önüne geçmek bakımından kendisine en büyük iyiliği yapmış olur.
Sonuç
Türk hukuku, kocasını sevmediğini fark eden kadına boşanma hakkı tanır; ancak bu hakkın kullanımını “hissin yokluğu”na değil, “evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını gösteren somut davranışlara” bağlar. Anlaşmalı boşanma; uzlaşı sağlanabildiği takdirde en hızlı ve en az tahribatla yürüyen yol olarak kadının lehinedir. Çekişmeli dava ise karşı tarafın kusurlu davranışlarının ispat edilebildiği durumlarda, hem boşanma hem de tazminat ve nafaka kapılarını açar. Tedbir nafakası, ihtiyati tedbirler, 6284 sayılı Kanun kapsamındaki koruyucu kararlar dava sürecinde kadının ekonomik ve fiziksel güvenliğini güvence altına alır. Velayet, çocuğun üstün yararına göre belirlenir; mal rejimi tasfiyesi ise evlilik içinde edinilen mal varlığının adil paylaşımını sağlar. Sevgisizliğin sebep olduğu hukuki süreçte kadın, deneyimli bir aile hukuku avukatının rehberliğinde, kendisine ve çocuklarına en uygun çözümü inşa edebilir.
